Irrécupérables Français!

(Gizli bir okurum zahmet etmiş, ”Bu Fransızları ne yapmalı?”başlıklı yazımı Fransızca’ya çevirmiş sağolsun. Çeviri üzerinde bir miktar çalıştıktan sonra burada yayınlamaya karar verdik. Yorumlarınızı bekliyoruz.)

(traduction de Ival revue par l’auteur)

Des ostrogoths, voilà tout. Il ne faut attendre d’eux ni de faire preuve de diplomatie ni de renoncer ne serait-ce qu’un instant à la légendaire arrogance française afin d’analyser les événements avec un brin d’objectivité.
On ne présente plus – à gauche sur la photo – le Président de la République Française Nicolas Sarkozy (il ira loin ce petit).
Je n’en peux plus de traduire ses discours ; sa bougeotte, ses ricanements si peu présidentiels, sa manie de se toucher le nez, ses hommages sans considération ont fini par me rendre malade. « Comme si tu te le tapais si souvent ? » me direz-vous. Eh bien figurez-vous que je le croise plus souvent que ma sœur qui habite pourtant sous le même toit.

Certains peuvent ne pas connaître celui qui figure à droite. Rien de plus normal. Il s’agit de sieur Bernard Kouchner, Ministre des Affaires Etrangères de son état. Même si je vois ce bon-à-rien moins fréquemment que son compère Sarkozy, il semble que lui non plus n’arrive pas à contrôler ses membres articulés et à articuler sa parole. Lors de la conférence de presse qui suivait le sommet pour l’union pour la méditerranée, il a carrément prié son homologue turc Ali Babacan de se grouiller car il avait un autre rendez-vous. L’interprète a, fort professionnellement, utilisé une formule plus délicate du type « un programme chargé nous contraint à limiter la durée de ce rendez-vous avec la presse ». Quand je vous disais que la diplomatie leur était totalement étrangère…

Mais cela ne nous dit toujours pas pourquoi ils déclenchent en moi un tel énervement. Je m’explique. Si vous suivez l’actualité, vous savez sans doute que la Turquie avait exprimé ses réserves sur la candidature de Rasmussen au poste de secrétaire général de l’OTAN et qu’Obama, lors du sommet Etats-Unis-UE qui se tenait à Prague juste avant sa venue à Ankara, a soutenu explicitement l’entrée de la Turquie dans l’UE. Notons au passage que ceci n’est pas un scoop : les Etats-Unis soutiennent avec une constance sans faille l’entrée de la Turquie dans l’Union.

Commençons par ce qui m’a énervé chez Kouchner ; mon véritable énervement provient de Sarkozy.
Sieur Kouchner, invité d’Apathie sur RTL – sinistre individu dont je ne détaillerai pas la position clairement antiturque – déclare qu’il n’est plus favorable à l’entrée de la Turquie dans l’Union depuis le sommet de l’OTAN. Ce retournement de veste s’expliquerait donc par le fait que la Turquie a osé exprimer clairement sa position et choisi de peser dans les négociations. Et, comme elle pourrait remettre ça dans le cadre de l’UE, mieux vaudrait donc ne plus la soutenir. Et puis quoi encore ? On devrait peser autant que Malte ou Andorre ? On n’aurait pas le droit de défendre nos intérêts ? Apparemment, on devrait dire amen à tout et ne pas prétendre avoir la moindre influence sur le fonctionnement de l’union !

Bon et Sarkozy alors, qu’a-t-il fait celui-là ? Interrogé sur le soutien d’Obama à la candidature turque, il a déclaré que l’élargissement était l’affaire des pays membres et que sa position – contre, donc – ne changerait pas. Tout est dans le « ne changerait pas ». Voilà un homme qui peut affirmer que sa position ne changera pas, indépendamment du fait que les négociations en vue d’une adhésion à part entière sont ouvertes avec l’ensemble des pays membres et des progrès éventuels de la Turquie pour se conformer à l’acquis communautaire – c’est d’ailleurs la raison d’être du processus d’adhésion. Ce qui pose naturellement la question suivante : une fois que la Turquie sera (soyons optimistes) démocratique, qu’elle aura réglé les conflits historiques, normalisé les relations diplomatiques avec ses voisins, qu’elle sera devenue moderne, quelle pourra alors être l’attitude de Sarkozy ? « OK, vous remplissez les critères de Copenhague mais je ne veux pas de vous, NA ! ». «Mais vas-y, roule-toi par terre tant que tu y es ! » ?

Alors comment aurait-il pu ou dû s’y prendre ? Son hostilité envers la Turquie n’est un secret pour personne. Que le gars soit étroit d’esprit non plus. Il n’est d’ailleurs pas le seul dans l’Union aujourd’hui opposé à l’entrée de la Turquie. Il y a notamment Merkel, dont la position hostile à une adhésion est claire mais plus subtilement exprimée : « Les négociations d’adhésion avec la Turquie sont entamées mais je doute que ce pays soit déjà prêt ». Pareil pour Barosso : « Nous remercions Obama pour ses propos. Les négociations continuent ».

Des ostrogoths, qu’on vous dit !

Bu Fransızları ne yapmalı?

Bu iki adam terbiyesiz, başka bir şey değil! Ne diplomasiden anlıyorlar, ne de kalkık Fransız burunları bir an olsun indirip, olaylara daha objektif bakabilme kabiliyetine sahipler. Soldaki, malumunuz Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy (zaten götü yere yakın adamdan korkacaksın!). Konuşmalarını çevire çevire gına geldi; bir türlü yerinde duramamasına, bir Cumhurbaşkanı’ndan beklenmeyecek cıvıklıklarına, konuşurken habire burnunu ellemesine, hitaplarda sürekli gevşek gevşek sırıtmasına kıl olmuş durumdayım. ”Sanki ne kadar görüyosun ki adamı?” diyecek olanınız varsa hemen cevap vereyim: aynı evi paylaştığımız ablamdan fazla!

Sağdakini hepiniz bilmeyebilirsiniz, normaldir. Efendim, kendisi Fransız Dışişleri Bakanı Bernard Kouchner. Kendisini Sarkozy’den çok daha az görmeme rağmen, bu hayta da kankası Sarko gibi eline koluna pek hakim olamaz, gevşek gevşek konuşur. Akdeniz İçin Birlik Zirvesi’nde Ali Babacan’la yaptıkları bir basın toplantısında Babacan’a resmen ”hadi hadi, çabuk konuş, başka bir görüşmem var” demiştir kendisi. Allahtan ardıl (consecutive) yapan çevirmen hanım bu patavatsız adamın laflarını ”programın yoğunluğundan dolayı basın açıklamasını biraz kısa tutmamız gerekecek” diye çevirmiştir. Dedim dimi diplomasiden anlamıyolar diye?

Peki niye kızdım ben bunlara akşam akşam? Açıklayayım. Gündemi takip ettiyseniz,  NATO zirvesi sırasında Rasmussen’in ittifakın genel sekreterliğine getirilmesi konusunda Türkiye’nin çekincelerini dile getirdiğini ve Barack Obama’nın Ankara’ya gelmeden önce Prag’da AB-ABD zirvesinde yaptığı konuşmada Türkiye’nin AB üyeliğine çok güçlü şekilde destek verdiğini biliyorsunuzdur. Zaten Amerika, geleneksel olarak Türkiye’nin üyeliğine hep destek vermiştir. Yeni bir şey yok yani.

Önce Kouchner ne halt etti onu anlatayım. Asıl Sarkozy tepemi attırdı çünkü! Efem, bu adam, bu sabah  Fransız radyosu RTL’de Jean-Michel Apathie‘nin konuğu oldu (bu herif de Türk düşmanının önde gideni ya, ona hiç girmiyorum). Türkiye’nin AB adaylığına önceden destek verdiğini ancak bu fikrinin NATO zirvesi sonrasında değiştiğini belirtti. Beyimin bu çarkının sebebi, Türkiye’nin Rasmussen konusunda çetin ceviz çıkması ve yeri gelince müzakere masasında etkili bir ülke olduğunu göstermesi şeklinde özetlenebilir. Türkiye, aynısını AB çatısı altında da yapabilirmiş, o yüzden artık desteklemiyormuş üyeliğimizi. Yok ya?! Malta mı anam burası, yoksa Andorra mı? Ulan tabi savunucaz kendi çıkarlarımızı? Herşeye eyvallah deyip, birliğin işleyişine zerre karışmamamızı bekliyordu heralde!

Peki, Sarkozy ne yaptı? Barack Obama’nın Türkiye’ye verdiği desteğe şöyle bir cevap verdi: Genişleme AB üye ülkelerinin bileceği iştir, ben zaten Türkiye’nin birliğe adaylığına karşıyım, bu konumum DEĞİŞMEYECEK! Anlaşıldığı üzere, anahtar kelimemiz ”değişmeyecek”.  Be adam! Tüm üye ülkelerin onayıyla müzakere süreci açılmış, bu süreç Türkiye gerekli reformları yaptıkça, AB müktesebatına uyum sağladıkça ilerleyecek. Bu süreç, zaten bu işe yarıyor! Sen nasıl tutar da ”konumum değişmeyecek” dersin? Türkiye, batılı anlamda demokratik, tarihten gelen sorunlarını çözmüş, komşularıyla ilişkilerini normalleştirmiş, son derece modern bir ülke olduğunda (inşallah) ne yapacaksın? Tüm Kopenhag kriterlerini yerine getirdiniz ama ben sizi almicam, bana ne, bana ne, mi diyeceksin? Ayaklarını yere vura vura ağla bi de istersen!?

Bu densiz lafları edeceğine ne yapacaktın peki? Cümle alem zaten biliyor senin Türk düşmanı, dar kafalı herifin teki olduğunu. Ayrıca, birlik içinde Türkiye’nin üyeliğine şu anda karşı olan bir tek sen de değilsin. Merkel de karşı. Ama kadın ne yaptı? ”Türkiye ile üyelik süreci başlamıştır ancak Türkiye’nin şu anda üyeliğe hazır olduğunu düşünmüyorum” gibilerinden bir laf etti. Anlaşılıyor dimi şu anda bu üyeliğe karşı olduğu? Barosso ne dedi? ”Barack Obama’nın Türkiye konusunda sarf etmiş olduğu sözleri olumlu karşılıyoruz. Müzakere süreci devam etmektedir”.

Terbiyesiz adamlar ya!