Sinop Yazıları (1)

BİR İŞKENCE TÜRÜ OLARAK SİNOP BİRLİK’LE SEYAHAT

Efendim bu kadar uzun bir aradan sonra sizlere Maldivler’den, Hawai’den veya son birkaç haftanın çılgınlığı domuz gribi meselesi olmasa Cancún’dan falan seslenmek isterdim. Olmadı maalesef. Peki ya nerden sesleniyorum? Sinop! (söyleyince bi garip geldi lan)

Sinop’ta ne işim var peki benim? Bilkent Üniversitesi (yani benim okulum), Güzel Sanatlar, Tasarım ve Mimarlık Fakültesi’nin önderliğinde düzenlenen SINOPE: ONBEŞ YILLIK ARAŞTIRMANIN SONUÇLARI isimli uluslararası sempozyumda görevliyim. Ne iş yaparsın tam olarak derseniz de ”valla abi ne iş olsa yaparım, karın tokuluğuna çalışırım” derim kısaca… Zira, başka bir yazı malzemesi çıkar eşelersek!

Gelelim ”Bir işkence türü olarak Sinop Birlik’le seyahat” başlıklı bilimsel bildirimize… Bundan sonra böyle arkadaş! Sempozyuma geldim ben, bildiri falan gördüm. Napıyormuşuz biz bundan önce öyle?! Real eye-opener vallahi billahi!

Sadede gelecek olursak, Ankara-Sinop arasında uçuş olmadığı için ”otobüsle seyahat” denen, insanlık dışı muameleye maruz kaldım. Hem de, amiyane tabirle kıçımı (götümü de denir bazı yörelerde) kaldırıp da şu el kadar yazıyı günlerdir tamamlayamadığım için sempozyum bitti de aynı işkenceyi, pardon yolu, bir daha çekmek zorunda kaldım. Aslında bu yazı açısından fena da olmadı, zira nefret duygularım iyice güçlendi Sinop Birlik’e karşı!

O nasıl boktan bir otobüs kardeşim? Sinop-Ankara arası tek firmasın diye de insanlara hayvan muamelesi yapmak zorunda değilsin ki! Ayrıca 403′ün bu kadar tırt bir versiyonunu nasıl buldun? Paran yetmedi de, kendim diktiririm bizim Fahri abiye deyip koltuksuz mu aldın? Yok koltukulu moltuklu aldıysan otobüsü, Alman mühendislerin benim omurgama kastı ne? Kol koyma yerleri neden her 42 saniyede bir pat diye kapanıyor?

Hadi maddi imkansızlık diyelim, yukarıdakileri hoş görelim. Peki Sinop Birlik, bu eksikliklerini güler yüzlü, saygılı ve becerikli insan gücünle kapatabilecek misin? Nerdeee?! Şöför, camını indirmeye bile tenezzül etmeden fosur fosur sigara içti be! ”Rica” ettik de ancak açtı camı! Ulan zaten uyuyamıyorum, hepten sıçtın ağzıma! Muavin amca (evet amca zira babamdan genç olduğunu sanmıyorum) nasıl bir adam öyle? Niye gelip okuma ışığımı kapatıyosun lan? Hadi ilkinde yetişemedim hızına, kapattın gittin. İkinci kapatıştaki bahane nedir öyle?

Effectivement: Ben kendim açtım, kitap okuyacam, kapatmasana şunu!

Muavin: Gece ışıkları açık zaten (küçük mavi olanlardan bahsediyo)

E: Ee onlarla nasıl okuyayım ben kitabı?!

M: Şimdi sen bunu burdan açarsan, sistem sıkıntı yapar, bi yerden sorun çıkarır.

E: (sistem? ampul?) Abi ne diyosun sen? Bi tane ışık açtım alt tarafı! Bunları isteyen olursa kafasına göre açsın diye yapmışlar zaten!

M: (katiyen dinlemez, kapatır ışığı gider)

E: (M’nin çekirdek ailesi anılır, inadına açsam mı bi daha diye düşünülür, sinirler yerinden oynadığı için bu fikrin de ailesi anılır, hiçbir kabahati olmayan Jane Austen’e de sövülür, Elizabeth’de artık uyansındır, adamı uyuz etmesindir…uyunmaya çalışılır…. da çalışılır….)

Sinir stres bütün yol! Varan’da, Ulusoy’da uyuyamayan bünye Sinop-Kastamonu arası virajlar diyarında, böyle bir otobüste nasıl uyusun? Uyuyamadı tabi. Zombi oldu, Ankara’ya zombisi geldi.

Epey de saldırgan. En son Bilkent Üniversitesi civarında görüldü. Dikkatli olmakta fayda var!

Hrrrrrr…..!

PS: 5 saatin üstü tüm otobüs yolculukları yasaklansın!